۞ امام علی (ع) می فرماید:
امام صادق عليه السلام فرمود: مسلمان برادر مسلمان اسـت بـه او ظلم نمى كند و وی را خوار نمى سازد و غیبت وی را نمى كند و وی را فریب نمى دهد و محروم نمى كند. ‌وسائل الشيعه 8: 597 ‌

موقعیت شما : صفحه اصلی » تفاسیر ماه مبارک رمضان
  • شناسه : 3494
  • ۱۸ آذر ۱۴۰۱ - ۱۲:۰۱
  • 48 بازدید
  • ارسال توسط :
  • نویسنده : تفسیر رضوان
  • منبع : حوزه علمیه اصفهان
تفسیرقرآن ماه مبارک رمضان ۱۴۰۰.جلسه ۱۴
تفسیرقرآن ماه مبارک رمضان ۱۴۰۰.جلسه 14

تفسیرقرآن ماه مبارک رمضان ۱۴۰۰.جلسه ۱۴

فهرست مطالب۱ تفسیر آیه هفتم سوره مبارکه حمد۲ کلام مرحوم طیّب۳ مقصود از رضا و حبّ۴ اقسام ضلالت و گمراهی۵ قسم اول۶ قسم دوم۷ قول حق ۸ منابع سلسله جلسات تفسیر ماه مبارک رمضان ۱۴۰۰ مسجد امام سجاد علیه السلام  خیابان مقداد (آتش) جلسه چهاردهم حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ یدالله رضوانی بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ […]

سلسله جلسات تفسیر ماه مبارک رمضان ۱۴۰۰

مسجد امام سجاد علیه السلام  خیابان مقداد (آتش) جلسه چهاردهم

حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ یدالله رضوانی

http://bayanbox.ir/view/7348000871258179768/hadith-line.png

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ‏
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ (۱)  الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ (۲) الرَّحْمنِ الرَّحیمِ (۳) مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ (۴) إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ نَسْتَعینُ (۵) اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقیمَ (۶) صِراطَ الَّذینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَ لاَ الضَّالِّینَ (۷)

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

به نام خدا که رحمتش بى‏اندازه است‏و مهربانى‏اش همیشگى. (۱) همه ستایش‏ها، ویژه خداست که مالک و مربّى جهانیان است. (۲) رحمتش بى‏اندازه و مهربانى اش همیشگى است. (۳) صاحب و داراى روز پاداش است. (۴)  [پروردگارا!] فقط تو را مى‏پرستیم وتنها از تو یارى مى‏خواهیم. (۵) ما را به راهِ راست هدایت کن. (۶) راه کسانى [چون پیامبران، صدّیقان، شهیدان و صالحان‏] که به آنان نعمتِ [ایمان، عمل شایسته و اخلاق حسنه‏] عطاکردى، هم آنان که نه مورد خشم تواند و نه گمراه‏اند. (۷)

http://bayanbox.ir/view/5122040553263843431/poster4.jpg

سلسله جلسات تفسیر ماه مبارک رمضان ۱۴۰۰

حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ یدالله رضوانی

http://bayanbox.ir/view/7348000871258179768/hadith-line.png

«أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِیعِ الْعَلِیمِ مِنَ الشَّیْطَانِ اللَّعینِ الرَّجِیمِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم‏ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ وَ صَلَّی اللهُ عَلَی سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرینَ وَ اللَّعنَهُ الدَّائِمَهُ عَلَی أعْدائِهِمْ مِنَ الآنِ إلِی قِیامِ یَومِ الدِّینِ».

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ‏
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ (۱)  الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ (۲) الرَّحْمنِ الرَّحیمِ (۳) مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ (۴) إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ نَسْتَعینُ (۵) اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقیمَ (۶) صِراطَ الَّذینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَ لاَ الضَّالِّینَ (۷)

تفسیر آیه هفتم سوره مبارکه حمد

کلام مرحوم ایت الله طیب پیرامون «غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلَا الضَّآلِّینَ» ۱ که در توصیف غضب آنچه که مسلم می باشد  ضد رضا و رضایت حضرت حق است لذا خشم ، بغض و سخط در یک معنا هستند که در برابرش حبّ ،رحمت و رحم می باشد .

کسانی که مورد غضب الهی واقع می شوند ،کسانی هستند که عذاب می شوند و عذاب برای آنها مسلم است .

کلام مرحوم طیّب

لذا مرحوم ایت الله طیب می فرمایند : غضب ،رضا ، حبّ ،بغض و سخط در برابر هم دیگر قرار میگیرند که غضب مساوی با خشم است که در برابرش عاطفه و رحم و امثالهم است که اینها حالاتی هستند نفسانی که بر انسان عارض میشوند و آثاری در خارج مترتب برانها میگردد و چون ذات مقدس حضرت حق از اینگونه حالا و حوادث منزّه و مبرّا می باشد و محل عروض عوارض و حدوث حالات مختلفه نیست اطلاق این نوع صفات بر وی از جهت معامله و رفتاری است که نسبت به شخص مورد غضب یا رضا و مورد حب و بغض استعمال می نماید ،پس مراد از غضب و بغض عذاب الهی است ،پس آنچیزی که غضب الهی شاملش شده یعنی عذاب، شامل او شده که شامل شخص مورد غضب و بغض شده است .

مقصود از رضا و حبّ

مراد از رضا و حب همان ثواب الهی است که شامل کسی که مرضی ومحب می گردد بنابر این مراد از «الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ» در آیه شریفه کسانی هستند که مستحق غضب و عذاب الهی بوده و قابلیت رحمت و ثواب او را نداشته باشند و تفسیر به یهود و نُصّاب از باب بیان مصداق و فرد أجلّای آن است و معنا و مفاد آیه این است که خداوند ما را به راه کفر و عناد و نُسْب و انکار ولایت نبرد .

اقسام ضلالت و گمراهی

 در معنای کلمه «اَلضّٰالِّینَ» انواع ضلالت را می فرمایند که خود ضلالت و گمراهی یعنی از جاده مستقیم و صراط مستقیم گمراه شدن این گمراهی را دو قسم فرموده اند :

قسم اول

ضلالتی است که به واسطه تقصیر در مقدمات معرفت و خداشناسی و دین شناسی پیدا می شود لذا کسانی که از این جهت گمراه شده اند مستحق عذاب الهی و هم از مصادیق«الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ» هستند یعنی کسی که ضلالتی در بر داشته باشد که در واقع خودش مقصر بوده که مقدماتش را نتوانسته برای معرفت و خدا شناسی به کار ببرد آنوقت جزو «الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ» قرار میگیرد لذا می فرمایند این دسته هم مغضوب علیهم هستند هم ضالین هستند و از این جهت در بعض اخبار یهودجزء«الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ» شمرده شده اند چنانچه که از معاویه بن وهب از حضرت صادق آل محمد علیهم السلام روایت کرده است که فرموده اند:«هُمُ   اَلْیَهُودُ وَ اَلنَّصَارَى  »۲یعنی «الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ» یهود است و «اَلضّٰالِّینَ» نصاری می باشند .

قسم دوم

ضلالتی است که بواسطه قصور و درک نکردن حق پیدا شده مانند بسیاری از ضعفای کفار و اهل تسنن آنچه که در ضالین معنا می شود از لحاظ تبادر ذهنی و آنچه که از آن فهمیده می شود قصورمی باشد نه اینکه تقصیر داشته باشند لذا می فرمایند ضعفای کفار و اهل تسنن زنان و بدوی ها و غیره و یا طالب حق بوده اند ولی به دستشان نیامده و در گمراهی مانده اند و یا دیگران مانع شده اند که به حق نائل گردند و این قبیل افراد قابل رحمت و سعادت در بهشت نیستند.

قول حق

البته این نظر مرحوم طیب است لذا به نظر ما خدا یک موقعی«الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ» را رحمت می کند البته مرحوم طیب در ادامه می فرمایند که ، برای اینکه ایمان ندارند و مستحق عذاب هم نیستند لذا اینها به عذاب مبتلا نمی شوند و بهشت هم نمی روند چون تقصیر نکرده اند و خداوند خود داند که با آنها چگونه رفتار کند .

منابع

۱_سوره مبارکه حمد آیه۷

۲_التفسیر (للعیاشی) ج ۱، ص ۲۴

بازدیدها: 17

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*

New Page 1