۞ امام علی (ع) می فرماید:
امام صادق عليه السلام فرمود: مسلمان برادر مسلمان اسـت بـه او ظلم نمى كند و وی را خوار نمى سازد و غیبت وی را نمى كند و وی را فریب نمى دهد و محروم نمى كند. ‌وسائل الشيعه 8: 597 ‌

موقعیت شما : صفحه اصلی » کتابخانه بلاغت
  • شناسه : 1784
  • ۲۸ آذر ۱۴۰۰ - ۱۹:۰۸
  • 93 بازدید
  • ارسال توسط :
  • نویسنده : تفسیر رضوان
  • منبع : حوزه علمیه اصفهان
نکات بلاغی سوره مبارکه حمد آیه «۴»
نکات بلاغی سوره مبارکه حمد آیه «4»

نکات بلاغی سوره مبارکه حمد آیه «۴»

اعجاز بلاغی آیه چهارم سوره حمد مالِکِ یَوْمِ الدِّین‏   « بلاغت » چنانچه در (لله) فن اختصاص بکار رفته، در مالک یوم الدین نیز از فن اختصاص استفاده شده است، چون تمامی مالکین و أملاک در روز رستاخیز از بین رفته و مالک و صاحبی غیر از حق تعالی وجود نخواهد داشت. زمخشری می […]

اعجاز بلاغی آیه چهارم سوره حمد

مالِکِ یَوْمِ الدِّین‏

 

« بلاغت »

چنانچه در (لله) فن اختصاص بکار رفته، در مالک یوم الدین نیز از فن اختصاص استفاده شده است، چون تمامی مالکین و أملاک در روز رستاخیز از بین رفته و مالک و صاحبی غیر از حق تعالی وجود نخواهد داشت.

زمخشری می گوید: بخاطر این مالک بواسطه اضافه شدن، کسب تعریف می کند که به معنای ماضی و یا زمان استمرار می باشد و استقامت دارد، چون (ملک یوم الدین) تنها در روز قیامت حاصل می شود و برای زمان ماضی و استمرار نیست، چون در آن روز، زمان ماضی و حال، منتفی شده

اگر کسی مدعی باشد : مالک على سبیل الإستعاره برای ماضی است، باید به وی چنین پاسخ داد: استعاره برای لفظ بوده است، نه برای معنا.

١- سوره اعراف آیه ۴۴.

۲ – سوره اعراف آیه ۴۸.

٣- تفسیر الکشاف ج۱ ص ۲۸

« البــلاغه »

 

کقوله تعالى: الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ. مالِکِ‏ یَوْمِ‏ الدِّینِ‏[۱] و إنما حسن فی الفواصل الحروف المتقاربه. لأنه یکتنف الکلام من البیان ما یدل على المراد فی تمییز الفواصل و المقاطع، لما فیه من البلاغه و حسن العباره. و أما القوافی فلا تحتمل ذلک لأنها لیست فی الطبقه العلیا من البلاغه. و إنما حسن الکلام فیها إقامه الوزن و مجانسه القوافی فلو بطل أحد الشیئین خرج عن ذلک المنهاج، و بطل ذلک الحسن الذی فی الأسماع، و نقصت رتبته فی الأفهام. و الفائده فی الفواصل دلالتها على المقاطع، و تحسینها الکلام بالتشاکل و إبداؤها فی الآی بالنظائر[۲].

آراء المستشرقین حول القرآن الکریم و تفسیره، ج‏۲، ص: ۵۹۶

[۱] سوره الفاتحه( ۲- ۳).

[۲] ثلاث رسائل ص ۹۰- ۹۱٫


برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*

New Page 1